Śmierć Judasza w Biblii i tradycji chrześcijańskiej

Judasz był „jednym z Dwunastu” – wybranym przez Jezusa – który jednak zdradził swego Mistrza.   W tradycji chrześcijańskiej jego postępowanie zostało ocenione jako hańbiące, a nawet nieprzebaczalne, a imię Judasza stało się powszechnie synonimem zdrajcy. Jednak w refleksji teologicznej postać ta nigdy nie była jednoznaczna i przezroczysta. Stanowiła tajemnicę nie tylko ze względu na niejasności wokół motywów zdrady, lecz także w związku z rolą, jaką miała odegrać       w Bożym planie zbawienia. Widoczne w literaturze przedmiotu przełomu XX i XXI wieku zainteresowanie Judaszem wiąże się przede wszystkim z próbami odrzucenia tradycji chrześcijańskiej oraz rehabilitacji postaci zdrajcy. Autorka podejmuje w książce temat śmierci Judasza tak, jak jest on obecny w tradycji – zarówno    w przekazach biblijnych, jak i w piśmiennictwie chrześcijańskim starożytności i średniowiecza. Znaczenie tych przekazów wiąże się nie tylko z oceną moralną aktu zdrady, ale podnosi także kwestię pośmiertnego losu grzesznika. Dzieje Judasza zostały odczytane jako uniwersalna przestroga przed zejściem na ścieżkę grzechu.