MIĘDZYNARODOWY KOMENTARZ DO PISMA ŚW. EWANGELIA WEDŁUG ŚW. MATEUSZA

Kolejny tomik nowej wersji edycji „Międzynarodowego komentarza do Pisma Świętego". W komentarz w odpowiednich miejscach wplecione są fragmenty Pisma Świętego, co odpowiada pierwotnej intencji redaktorów naukowych tego poczytnego dzieła, a mianowicie zachęcania wiernych do równoległego czytania tekstu Pisma Świętego i komentarza.

SŁOWO OD WYDAWCY

„Ewangelia według św. Mateusza. Komentarz" jest kolejnym tomikiem komentarzy do wybranych ksiąg biblijnych, opatrzonych tekstem komentowanych fragmentów Pisma Świętego. Założenia tej edycji, jej walory, ale i pewne ograniczenia, zostały krótko przedstawione w pierwszym tomiku, „Ewangelia według św. Marka. Komentarz” (2006).

W niniejszym tomiku zostały dodane wszystkie, zamieszczone w „Międzynarodowym komentarzu do Pisma Świętego”, teksty wprowadzające do Ewangelii kanonicznych, a więc dotyczące znaczenia terminu „ewangelia”, problemu synoptycznego, relacji między Ewangeliami kanonicznymi a zbiorem z Nag Hammadi, kanonu Ewangelii Kościoła oraz Ewangelii jako gatunku literackiego. Tekst samego komentarza odpowiada, pominąwszy sporadyczne nieistotne korekty, drugiemu wydaniu „Międzynarodowego komentarza do Pisma Świętego” (2001).

Nie zmienił się także w stosunku do tego wydania układ komentarza ani nazwy jego zasadniczych części: Pierwsze czytanie i Drugie czytanie. Natomiast żywą paginę zapisuje się w ten sposób, by łatwo można było się zorientować, jakie na danych stronach są komentowane wiersze tekstu biblijnego, którego fragmenty przytacza się w możliwie najbliższym sąsiedztwie omawianych w komentarzu miejsc biblijnych.

W komentarzu przyjęto, tak jak w zwartym wydaniu „Międzynarodowego komentarza do Pisma Świętego”, tekst Biblii Tysiąclecia i zaznacza się wszystkie odmienne od niej lekcje. Ponadto wszystkie odsyłacze do tekstu biblijnego podaje się według Biblii Tysiąclecia, przyjmując jedynie za oryginalnymi komentarzami przedstawiony w nich podział treści ksiąg biblijnych. Oprócz tych ogólnych uwag warto z obszernego i wielowątkowego wprowadzenia do „Międzynarodowego komentarza do Pisma Świętego” przytoczyć i w tym tomiku pewne fragmenty.

Celem komentarza do poszczególnych ksiąg biblijnych jest „umożliwienie wszystkim czytania Biblii z przyjemnością i korzyścią, pomagając odkryć starożytną prawdę biblijną, ustalić jej dokładne znaczenie, odczuć jej ciepło i siłę oraz odnieść do swego codziennego życia. Na każdym etapie stara się rozpoznać, jakich informacji może brakować współczesnemu czytelnikowi albo jakie biblijne formy myślenia mogą wydać mu się obce, i pomóc mu, dostarczając niezbędnych informacji.

Komentatorzy zwykle nie mówią własnymi słowami na temat znaczenia tekstu biblijnego, lecz starają się umożliwić bezpośrednią jego lekturę i poznanie jego znaczenia za pośrednictwem samych słów biblijnych. Z niniejszym Komentarzem jest podobnie jak z książką kucharską – nie chodzi głównie o to, aby ją tylko czytano (chociaż niektórzy po prostu lubią czytać przepisy kulinarne), ale by kierowała działaniem innych.

Ten Komentarz ma być przewodnikiem w czytaniu Biblii, a więc jego sens ujawni się w pełni właśnie przy jej czytaniu”. Komentarz został podzielony na dwie główne części: pierwsze czytanie i drugie czytanie. Pierwsze czytanie ma charakter ogólnego wprowadzenia do danej księgi biblijnej, a zarazem zachęty do szybkiego przeczytania „danej księgi biblijnej, aby ogarnąć ją w całości i uchwycić jej główną ideę (albo przynajmniej niewyraźnie ją dojrzeć), ponieważ ogólna idea odgrywa decydującą rolę w ujęciu rzeczywistego kontekstu i sensu pojedynczych wersów i rozdziałów”. Komentarz zaś podany w tej części okaże się niewątpliwie wielką pomocą w rozpoznaniu kontekstu ogólnego, historycznej podstawy i duchowego sensu księgi.

„Wiele niestosowności i błędów, które pojawiły się w interpretacjach Pisma Świętego w ciągu dwóch tysiącleci, ma bezpośredni związek z lekceważeniem tego pierwszego etapu”. Drugie czytanie polega na wolnym czytaniu i komentarza, i tekstu biblijnego, „na poświęceniu nieco czasu na medytację czy, jeśli ktoś woli, rozkoszowanie się, czy nasycanie ogólnego ujęcia pasjonującymi szczegółami poezji, nauki i historii, w której autorzy biblijni faktycznie odkrywali ślady obecności Boga w swym życiu”.

„Biorąc pod uwagę to, co zostało powiedziane, jest rzeczą oczywistą, że komentarza tego – powtórzymy – nie należy czytać przed lekturą Biblii, lecz w trakcie niej. Udziela on bowiem odpowiedzi napytania, które zaczynają nurtować czytelnika w trakcie czytania Biblii albo które pojawiły się już wcześniej”.