Jak przebaczyć sobie i innym

Wszystkim, którym leży na sercu
własne dobro i którzy dbają
o związki z innymi na tyle,
żeby podjąć bolesny trud
leczenia życiowych ran
i pojednać się ze swym losem.

Wstęp

Na ulicach wielkich i małych miast, w naszych domach i sercach złość i żal pojawiają się tak często, że niekiedy wydaje się, iż słowa i czyny inspirowane nienawiścią są niemal wszechobecne. Zbyt często możliwość cieszenia się pięknem życia jest w nas ograniczona naszą niezdolnością do przebaczenia, co nie pozwala nam na zagojenie życiowych ran. Jeśli ktoś nas skrzywdzi, musimy powziąć decyzję, co z tym zrobić. Możemy ów wypadek zignorować, a przez to być może powiększyć ból, lub podejść do niego w sposób twórczy, co z kolei pozwoli nam rozwinąć własne człowieczeństwo i wiarę w Chrystusa. Odpowiedzią człowieka na zranienie jest odwet; odpowiedzią Chrystusa – przebaczenie i, jeśli to możliwe, pojednanie.

Wzorem darowania win jest dla nas Jezus umierający na krzyżu, bo przebaczający tym, którzy zaplanowali Jego śmierć i doprowadzili do Jego ukrzyżowania. Chrystus umierając przebaczył swoim wrogom: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Każdy uczeń Jezusa musi szukać w sobie umiejętności przebaczenia, tak jak zrobił to Jezus, mówiąc: „(…) to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów” (Mt 26,28).

Siłę i wielkość naszej wiary określa gotowość do współdziałania z łaską Bożą, pomagającą przebaczać wyrządzone nam krzywdy. W Ewangelii według św. Łukasza Jezus przypomina nam:

Jeśli bowiem miłujecie tych tylko,

którzy was miłują, jakaż za to dla was wdzięczność?

Przecież i grzesznicy miłość okazują tym,

którzy ich miłują. (…)

Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny.

Łk 6,32.36

I tylko ten ideał ewangeliczny może pomóc przebaczyć krzywdy takie, jak gwałt, wykorzystanie seksualne czy zdrada małżeńska. Rany te są bowiem tak niszczące, że potrzeba cudu łaski, by ci, którzy zostali zranieni, mogli przebaczyć i pojednać się ze swymi krzywdzicielami. Wystarczy jednak, by otrzymali konkretne wskazówki, co jest istotą przebaczenia i pojednania, żeby na świecie było mniej goryczy i bólu. Celem tej książki jest przedstawienie praktycznych sugestii, które powinny pomóc nam przebaczać innym (żywym lub umarłym), sobie, Bogu i Kościołowi.