Słońc ogromnych kręgi. Malarskie inspiracje Słowackiego

Poszukiwanie analogii między poezją i malarstwem ma bardzo długą tradycję,
sięgającą czasów Poetyki Arystotelesa i Listu do Pizonów Horacego. Horacjańska
myśl z Ars poetica, mówiąca o podobieństwach obrazu literackiego i plastycznego,
zaczynająca się od słów ut pictura poësis („poezja jak obraz”), podjęta zresztą
po części bezrefleksyjnie przez renesansowych i barokowych teoretyków sztuki,
przyczyniła się do poddania literatury i sztuk plastycznych tym samym regułom:
naśladowania natury (imitatio), odpowiedniego doboru i przygotowania tematu
(inventio) oraz pouczania (zgodnie z zasadą dostosowania sposobu kreacji postaci
do płci, wieku, godności itp. – decorum). W początkach XVII wieku Sebastian Petrycy
z Pilzna pisał:

Pismo umieć – pożyteczno jest do filozofiej i głębokich nauk matematyki, metafizyki
etc., także i do inszych spraw świeckich. A co się dzieje w piśmie, to mamy rozumieć
o malarstwie, które jest na kształt pisma.